Na de wereldtentoonstelling staat de zomer alweer voor de deur. Er mogen weer een paar paarden de alm op, ik ga aan de slag met mijn pony's en ik verkoop ook twee paarden.

Juni.

Issy en Wylano genoten al heerlijk van de vrijheid op de alm en na de wereldtentoonstelling bracht ik ook Incredible naar alm, waar ze de zomer mocht doorbrengen. Nog een zomer even paard zijn en lekker door groeien.

Het werd nu ook echt tijd om Adylano te gaan verkopen. Ik wilde hem altijd al verkopen, maar de paardenmarkt is soms moeilijk. Mensen zoeken het perfecte plaatje, voor zo min mogelijk geld. Als verkoper wil je toch uiteindelijk wat verdienen en geef je je paarden niet cadeau. Dit maakt het soms lastig. Ik maakte weer nieuwe foto's, want hij had zich toch weer behoorlijk ontwikkeld en maakte een nieuwe advertentie op facebook. Wie weet zou ik nu wel een nieuw huisje voor hem vinden. Ik kreeg een aantal geïnteresseerde berichten, nu maar afwachten of er wat bij zou zitten.

Juli.

Uiteindelijk ging het erg snel. Een familie uit Zwitserland bleek enorm geïnterreseerd in Adylano. Ze wilden hem al eind deze maand komen ophalen. Mijn meiden op de camping hielpen hem wassen, waar hij zijn aller braafste kant liet zien. Het afscheid viel toch wel even zwaar, maar hij zou een goed huisje krijgen. Ik was blij voor hem! Een paar maanden later kreeg ik een bericht dat ze enorm blij met hem waren, dat hij zich goed thuis voelde en hij erg braaf was. Dit zijn de berichten waar je het voor doet!

Jazz en Star zijn dit jaar beide 4 geworden en het werd nu wel eens tijd dat ze wat gingen leren. Ik zou het enorm leuk vinden als ik ze allebei uiteindelijk als kinderpony kan gaan gebruiken en ze mee kunnen lopen met ponyritjes en Star misschien zelfs wat lesjes. Maar ja, hoe pak je dat aan met zulke kleintjes. Jazz heeft nu denk ik een stokmaat van ongeveer 90 cm en Star is 108cm. Het is niet zo dat ik er zelf even op kan gaan zitten. Met longeren was ik al wel begonnen, dus dit kenden ze al een beetje. Elk jaar heb ik een aantal meiden die weer terug komen en het leuk vinden om mij te helpen met de paarden. Het leek mij een goed idee om hun met de pony's aan de gang te laten gaan. Ze longeerde Jazz en Star wat erg goed ging. Ik bestelde hoofdstellen en een zadel om door te kunnen gaan. Uiteindelijk hebben ze op beide pony's aan de hand kunnen stappen, wat erg braaf ging. Natuurlijk gaan deze meiden ook weer naar huis en komt de training dan weer stil te liggen. Volgend jaar als ze weer komen, dan weer doorpakken. En wie weet dat we dan echt tot rijden komen.

Augustus.

Wylano groeit goed op de alm en de veulenkeuring komt dichterbij. Voor de alm heb ik wel al geoefend met een halstertje maar meer dan dat kent hij niet. Het leek me een goed idee om hem deze maand af te spenen en mee naar stal te nemen. Zo zou ik hem dan nog een beetje kunnen trainen voor het echt moest gaan gebeuren.

Ik besloot dat het een goed idee was om Issy en Wylano samen mee te nemen en daarna Issy weer terug te brengen.

Dit bleek lastiger dan gedacht. Een vriendin was gelukkig mee om te helpen. We kregen het voor elkaar om Wylano een halstertje om te doen en dachten dat het dan zo wel zou lukken. Issy ging zoals gewoonlijk vrij vlot de trailer op, maar Wylano dacht er anders over. Hij vertikte het en begon met steigeren. Zelfs met zijn drieën kregen we hem er niet op, hij ging totaal in verzet. Gelukkig kwam er een bekende langs die ons wilde helpen. Na een hoop gedoe, maar uiteindelijk veel geduld, kregen we hem op de trailer en konden op weg naar stal.

Over het afspenen van veulens zijn de meningen altijd verdeeld. Wanneer doe je het, hoe doe je het, snel of geleidelijk. Voor mij is het altijd wel zo geweest dat snel beter werkt dan langzaam. Niet te veel willen rekken, werkt voor mij het beste en ook mijn merries werkte daar tot nu toe altijd goed bij mee. De periode is bij Issy altijd zo geweest dat de veulens rond de 5 maanden waren, dit omdat Issy alles aan haar veulen geeft en zelf niks overhoud.

Ook nu besloot ik voor de snelle aanpak te gaan. We reden met Issy en Wylano naar stal en liepen de stal binnen. Inmiddels had ik in de auto besloten niet alleen Issy weer naar de alm terug te brengen, maar dat ook Press nog even van de zomer mocht genieten. Ik zette eerst Press op de trailer en haalde vervolgens Issy ook weer naar buiten. Na heel even twijfelen, liep ze braaf de trailer op en reden we weer terug naar de alm. Issy heeft verder geen kick gegeven, op de alm werd zin in de gaten gehouden i.v.m. haar uier maar dit ging prima. Wylano heeft een nachtje gehinnikt maar was al snel bevriend met Star en was tevreden.

September.

Begin deze maand stond eigenlijk de veulenkeuring op de planning. Wylano had zich goed ontwikkeld en we waren er klaar voor, ondanks dat hij echt niet makkelijk was. Helaas was hij bij de veulenkeuring niet fit, hij hoestte enorm en had een flinke snotneus. Ik vond het niet verstandig om hem voortestellen en dus meldde ik hem af. Online bleef ik alles een beetje in de gaten houden voor de verkoop, maar vond niks passends en als hij de winter moest blijven zou dat ook niet erg zijn. Zo zou Star ook nog wat langer met zijn maatje kunnen blijven.

Ondertussen hadden de merries het heerlijk op de alm. Als ik eventjes tijd had ging ik na het werk of in het weekend bij ze kijken. Gewoon even met ze mee genieten, al is het maar voor eventjes. Issy zag er goed uit en at haar kilo's er weer aan. Dit had ze dan ook zeker nodig na haar veulen. Ze mocht nu nog even genieten, nu ze niet drachtig was, kon ze als ze thuis zou komen weer langzaam aan het werk.

Met Sevimli was ik inmiddels druk bezig met doorrijden. Hij was mega braaf en een heel fijn paard om mee te werken. Helaas was zijn zomereczeem dit jaar behoorlijk heftig en ik wilde dan nu ook echt dringend op zoek naar een nieuw huisje voor hem. Het liefst natuurlijk ergens aan zee waar die stomme mugjes niet leven. Doordat ik ooit stage heb gelopen in Egmond ken ik wel een aantal mensen en besloot ik in juli al een lijntje uit te zetten. Niet geschoten is altijd mis. En wat een mazzel, ze wist misschien wel iemand en zette ons in contact. Na over en weer contact met veel uitwisselingen van foto's en filmpjes kwamen we tot de overeenkomst dat ze hem niet zo maar wilde kopen maar hem wel eerst wilde zien en dit werd voor september gepland.

Midden september kwam ze langs met haar dochter en degene die ons in contact had gezet. Ik reed hem voor en hij was voorbeeldig. Ze wilde er zelf ook even op, dit zou de eerste keer zijn met iemand anders op zijn rug. Maar ook dit deed hij geweldig. Zelfs haar dochtertje kon even op hem stappen.

Ze bleven meerdere dagen en we besloten hem ook even te laten vrij springen zodat ze dit ook konden zien. Ik had dit ooit een keer met hem gedaan, maar dit was al een tijd geleden. Nu deed hij alsof hij nooit anders deed en sprong hij over alles heen. Ik merkte dat ze enorm enthousiast waren en had er een goed gevoel bij. Aan het eind van hun bezoek kwamen we tot overeenkomst dat ze hem zouden kopen, wat was ik blij! Hij zou hier een fantastisch huisje krijgen. Eind september zou hij op transport naar Nederland gaan, op weg naar zijn nieuwe avontuur. Nog een laatste keer rijden en nog een laatste keer op de foto. De laatste tijd was onze band enorm gegroeid en vond het afscheid ook echt moeilijk. Maar ik wist ook dat hij het daar enorm goed zou gaan krijgen en dat dit het juiste was om te doen. Nadat hij in Nederland was aangekomen, kreeg ik goed bericht dat ze blij waren dat hij er was en na een tijdje dat hij zich goed had ingeleefd. Het is hem gegund, zo'n fijn huisje te vinden!

Deze maand begon mij ook iets minder leuks op te vallen. Het was me al eerder een beetje opgevallen maar niet zoals het nu was. Incredible leek voor de wereldtentoonstelling al af en toe, afhankelijk van hoe ze stond, een beetje een krom been te hebben. Ik had toen voornamelijk het idee dat het bij de elleboog zat en ze draaide deze dan, in rust, wat naar buiten. Niks bijzonders dacht ik en een paard in de groei heeft wel vaker wat bijzondere dingen. Ze was nooit kreupel en had er geen last van. Op de alm begon het langzaam steeds meer op te vallen. Maar nu niet alleen haar elleboog, maar eigenlijk meer haar voorknie. Deze werd dikker en het been was nu duidelijk krom. Ze leek er nog steeds geen pijn aan te hebben, als ze me zag kwam ze altijd recht naar beneden gegalopperd. Een paard met echt pijn doet dit niet.

Toch zat het me niet lekker en ik nam contact op met een dierenarts. Er werd me aangeraden röntgenfoto's te laten maken, om eens te kijken wat er aan de hand zou zijn met dit been. Ik begon op internet met een zoektocht. Welke dierenarts, laat ik iemand naar mij toe komen of ga ik naar een kliniek. Wat zou het kunnen zijn en wat gaan we er aan doen, wat kan ik er aan doen? Ik had nog in mijn hoofd, ze is pas 2,5 nog in de groei, het zal vast goed komen. Helaas bleek dit allemaal wat ingewikkelder. Dit zal ik bespreken in mijn volgende blog.

Liefs, Fabiënne